OP/ED: Η Τουρκία προετοιμάζεται για διάλογο, οριοθετεί το χώρο των διεκδικήσεων της και χτίζει επιχειρηματολογία

OP/ED: Η Τουρκία προετοιμάζεται για διάλογο, οριοθετεί το χώρο των διεκδικήσεων της και χτίζει επιχειρηματολογία

Για τη φωτογραφία που απέσπασε το βραβείο καλύτερου φωτογράφου άγριας ζωής όπου δείχνει μια τίγρη της Σιβηρίας να αγκαλιάζει ένα δένδρο, ο Ρώσος φωτογράφος Sergey Gorshkov χρειάστηκε 11 μήνες αναμονής και δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες για να έχει αυτό το αποτέλεσμα. Στη σκηνή που καταγράφηκε η τίγρης αγκαλιάζει ένα δένδρο αφήνοντας το στίγμα της και οριοθετεί τον προσωπικό της ζωτικό χώρο.

Θα αναρωτηθεί κάποιος και εύλογα, τι σχέση μπορεί να έχει μια τίγρη με τα όσα συμβαίνουν πολλά χιλιόμετρα από τη Σιβηρία και πιο συγκεκριμένα στην Ανατολική Μεσόγειο;

Κι όμως η πρακτική της Σιβηρικής τίγρης μοιάζει πολύ με αυτά που πράττει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς με τα ερευνητικά της σκάφη, οριοθετεί αυτό που θεωρεί ζωτικό της χώρο. Αφήνει το στίγμα της να καταγραφεί όχι μόνο στο υποσυνείδητο του εσωτερικού της ακροατηρίου αλλά και στην διεθνή κοινότητα, αμφισβητώντας στην πράξη κυριαρχικά και δυνητικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Αυτό που κάνει η Τουρκία στην πραγματικότητα είναι να αφήνει το αποτύπωμα της να καταγραφεί σε ότι θεωρεί ότι της ανήκει ή είναι αμφισβητούμενο. Χρησιμοποιεί το Δίκαιο, Διεθνές ή εθιμικό ως εξαίρετος νομικός, επιχειρηματολογώντας για διεκδικήσεις νόμιμες ή μη.

Κανείς νομίζω δεν κατηγορεί ένα δικηγόρο που χρησιμοποιεί όλα τα νομικά όπλα που διαθέτει για να κερδίσει μια δίκη, στην οποία ο πελάτης του μπορεί να μην έχει δίκιο. Κάνει τη δουλειά του για τα συμφέροντα του πελάτη του. Αντίστοιχα και η Τουρκία κάνει τη δουλειά της για τα δικά της συμφέροντα, είτε αρέσουν στην Ελλάδα είτε όχι.

Όπως σε μια δίκη εξαρτάται από τα νομικά επιχειρήματα των αντιδίκων για το ποιος θα μπορέσει να κερδίσει στη δίκη, όπου και οι δυο πιστεύουν ότι έχουν δίκιο, έτσι και η Ελλάδα θα πρέπει να χτίσει το δικό της αφήγημα στο διεθνές περιβάλλον, που να είναι κατανοητό και με επιχειρήματα που θα είναι πολύ δύσκολο να αμφισβητηθούν.

Τα νομικά όπλα που δίνει το Διεθνές Δίκαιο, υπάρχουν για όλες τις πλευρές. Αυτό όμως που κάνει τη διαφορά στις ελληνοτουρκικές διαφορές κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι στο πως χτίζεται η γραμμή των επιχειρημάτων σε κάθε διαφορά.

Η Τουρκία τα τελευταία χρόνια, πριν ακόμα και από την εισβολή στην Κύπρο, χτίζει για κάθε της ενέργεια μια νομιμοφανή αιτιολόγηση των πρακτικών της, την οποία υπερασπίζεται μέχρι κεραίας. Ψάχνει δηλαδή εκείνο το διεθνές νομικό πλαίσιο που θα νομιμοποιήσει κάθε της ενέργεια, διαστρεβλώνοντας πολλές φορές το Διεθνές Δίκαιο για την εξυπηρέτηση της. Αυτό έκανε με την εισβολή στην Κύπρο αυτό κάνει και σήμερα στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Η Τουρκία αυτή την περίοδο προετοιμάζεται. Αναλύει τα δεδομένα και τη διεθνή συγκυρία και τα χρησιμοποιεί στις κινήσεις της. Χτίζει την επιχειρηματολογία της για μια ενδεχόμενη προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο, παρουσιάζοντας στη διεθνή κοινότητα υποθέσεις αντίστοιχες με τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της.

Από την άλλη δοκιμάζει τα αντανακλαστικά της Ελλάδας και τα όρια της. Λειτουργεί προκλητικά στα όρια της νομιμότητας όμως. Δεν παραβιάζει ότι έχει οριοθετήσει η Ελλάδα. Ακόμα και τη Συμφωνία Οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας Αιγύπτου που δεν αναγνωρίζει, δεν την παραβιάζει κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα στις NAVTEX που εκδίδει για το Oruc Reis. Προκαλεί εκ του ασφαλούς καθώς για την ίδια αλλά και το Διεθνές Δίκαιο, όπως το χρησιμοποιεί, δεν παρανομεί, αφαιρώντας νομικά ερείσματα από την Ελλάδα για να αντιδράσει με προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη.

Δεν είναι τυχαίο ότι το σύνολο των ξένων πολιτικών ηγετών, μιλάνε για αμφισβητούμενες περιοχές.

Επίσης γνωρίζει πολύ καλά, το εκτόπισμα που έχει ως χώρα στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα κι αυτό το χρησιμοποιεί προς όφελος της.

Η Τουρκία δεν θέλει πόλεμο. Αν πραγματικά ήθελε θα τον είχε κάνει. Η Τουρκία θέλει διάλογο. Μια επιθυμία που ενισχύθηκε αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, καθώς πιστεύει ότι οι όροι της Συμφωνίας αυτής εξυπηρετούν τα δικά της συμφέροντα σε μια ενδεχόμενη οριοθέτηση με την Ελλάδα και προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Νιώθει σίγουρα νικήτρια μετά τις βεβιασμένες οριοθετήσεις ΑΟΖ της Ελλάδας με Ιταλία και Αίγυπτο, όπου δίνει νομικά επιχειρήματα στην Τουρκία να διεκδικήσει και ενδεχομένως να κερδίσει.

Δυστυχώς η ανάγνωση που γίνεται τις περισσότερες φορές από την ελληνική πολιτική ελίτ, είναι λανθασμένη κι αυτό προβάλλεται στις ελληνοτουρκικές διαφορές, με αρνητικό πρόσημο για την Ελλάδα./ibna