OP/ED: Στο στόμα του γερμανικού ποιμενικού…

OP/ED: Στο στόμα του γερμανικού ποιμενικού…

Η επίσκεψη του Heiko Maas την Τρίτη στην Ελλάδα σε συνδυασμό με τις τελευταίες πρωτοβουλίες για την έναρξη διαλόγου υπό την επιμελητεία της προεδρεύουσας στην ΕΕ Γερμανίας μόνο καλές ειδήσεις δεν μπορούν να κομίζουν.

Αν συνυπολογισθεί και η πληροφορία που διακινείται για επανάληψη της «μυστικής» συνάντησης του Βερολίνου με την ίδια σύνθεση Σουρανή ,Kalin ,Hecker η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.

Η Γερμανία ως ηγέτιδα αλλά και προεδρεύουσα χώρα το δεύτερο εξάμηνο του 2020 της ΕΕ φαίνεται ότι θέλει να «τελειώνει» με την ελληνοτουρκική διένεξη, κρατώντας τύποις ουδέτερη στάση.

Η προτεσταντικά επηρεασμένη Γερμανία, δεν μας έχει συνηθίσει σε συναισθηματισμούς, κάτι που έγινε απόλυτα σαφές και ξεκάθαρο στις «αυταπάτες» του Αλέξη Τσίπρα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και των διαπραγματεύσεων που ακολούθησαν.

Η Δημοκρατία και η αλληλεγγύη για την ηγέτιδα της ΕΕ, είναι μετρήσιμο μέγεθος και ο δείκτης όφελος/κόστος είναι ο καταλύτης σε όλες της τις αποφάσεις.

Οι Ελληνοτουρκικές διαφορές για την Γερμανία, όπως όλα δείχνουν, είναι διμερείς διαφορές. Στα τόσα προβλήματα της ΕΕ η Angela Merkel δεν θέλει να προσθέσει ακόμα ένα, όπως αυτό της Ελλάδας και των διαφορών της με την Τουρκία.

Επιπρόσθετα η Τουρκία είναι σημαντικός εταίρος της Γερμανίας, αλλά και της ΕΕ. Όχι μόνο στην ευρωπαϊκή οικονομία, αλλά και στο μεταναστευτικό καθώς η Τουρκία είναι η «αποθήκη» της ΕΕ για τους μετανάστες και πρόσφυγες που θέλουν να αναζητήσουν στη Γηραιά Ήπειρο ένα καλύτερο αύριο.

Τέλος η επίλυση ενός προβλήματος όπως των ελληνοτουρκικών κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της Γερμανίας θα της πιστωθεί επικυρώνοντας την ηγεμονική της θέση στην ΕΕ.

Στο πλαίσιο αυτό, με την Ελλάδα χωρίς στρατηγική στην εξωτερική πολιτική, οικονομικά ευάλωτη, περιμένοντας την ΕΕ να την ενισχύσει οικονομικά και χάνοντας μεγάλο μέρος των συμμαχιών της με ευθύνη της κυβέρνησης, είναι ο αδύναμος κρίκος σε οποιαδήποτε διαδικασία διαπραγμάτευσης.

Επιπρόσθετα, στην ενδεχόμενη τριμερή συνάντηση της Διευθύντριας του Διπλωματικού Γραφείου του Έλληνα Πρωθυπουργού Ελένης Σουρανή, με τον εξ απορρήτων του Τούρκου Προέδρου Ibrahim Kalin και του Συμβούλου της Γερμανίδας Καγκελαρίου για τα Βαλκάνια Jan Hecker μοιάζει η Ελλάδα να πηγαίνει στο στόμα του λύκου ή καλύτερα στο στόμα του γερμανικού ποιμενικού.

Χωρίς διαπραγματευτική εμπειρία, μια μεσαία βεληνεκούς διπλωμάτης και με πλήρη άγνοια των ελληνοτουρκικών όπως η Διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη και χωρίς σοβαρή διπλωματική στήριξη αλλά και στρατηγική, φαντάζει δύσκολο να διαπραγματευτεί τα ελληνικά συμφέροντα, απέναντι σε έναν πάρα πολύ έμπειρο διπλωμάτη όπως ο σύμβουλος του Erdogan, Ibrahim Kalin που ασχολείται πολλά χρόνια με τα ελληνοτουρκικά αλλά και του συμβούλου της Γερμανίδας Καγκελαρίου Jan Hecker, που δεν υπολείπεται σε φιλοτουρκισμό.

Μοιάζει ως πρόβατο επί σφαγή η Ελληνίδα διπλωμάτης, εκτός κι αν αυτός είναι ο στόχος στις σκέψεις του Μαξίμου, ώστε προ τετελεσμένων γεγονότων να παρέμβει ο Έλληνας Πρωθυπουργός ως «σωτήρας» εκ νέου και να δώσει τη λύση.

Μια λύση, που ήδη κυοφορείται στο μυαλό του Κυριάκου Μητσοτάκη ώστε να πάει σε διάλογο με την Τουρκία εφ’ όλης της ύλης, κρατώντας την υπόσχεση του τόσο στον Donald Trump τον Ιανουάριο του 2020 όσο και στην Γερμανίδα Καγκελάριο.

Εξάλλου τα πράγματα ενδεχομένως να δυσκολέψουν στο μέλλον καθώς στην Αίγυπτο ποτέ δεν ξέρεις τι θα ξημερώσει για τον Sisi, ορκισμένο εχθρό του Erdogan, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την τελευταία του επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ, ότι ο επόμενος Πρωθυπουργός του Ισραήλ Benny Gantz δεν είναι Netanyahu και δεν θα είναι έκπληξη μια επαναπροσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Το παζλ μοιάζει δύσκολα διαχειρίσιμο  και ο χρόνος πιέζει απ’ όλες τις πλευρές. Χωρίς στρατηγική, τουλάχιστον εμφανή, με εμφανέστατη την έλλειψη ικανού προσωπικού από το Υπουργείο Εξωτερικών μετά την αποψίλωση του από την πρώην Διπλωματική Διευθύντρια του Μητσοτάκη, η ελληνική κυβέρνηση βαδίζει στο στόμα του γερμανικού ποιμενικού με πλήρη άγνοια κινδύνου όπου όλα μπορούν να συμβούν δυστυχώς./ibna