Β-Ε: Έρευνα σχετικά με τον αντίκτυπο του COVID-19 στη θέση των γυναικών δημοσιογράφων

Β-Ε: Έρευνα σχετικά με τον αντίκτυπο του COVID-19 στη θέση των γυναικών δημοσιογράφων

Πάνω από το 10% των γυναικών δημοσιογράφων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έχουν χάσει τις δουλειές τους ή/και το εισόδημά τους από την αρχή της πανδημίας COVID-19, σύμφωνα με έρευνα σχετικά με τον αντίκτυπο του COVID-19 στη θέση των γυναικών δημοσιογράφων στη Β-Ε, από την Ένωση Δημοσιογράφων Β-Ε σε δείγμα 150 γυναικών δημοσιογράφων από όλη τη χώρα.

Το 62,5% των γυναικών δημοσιογράφων δήλωσαν ότι το εύρος των εργασιακών τους καθηκόντων αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας – το 33,3% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι οι εργασιακές τους υποχρεώσεις αυξήθηκαν στο 50%, ενώ 5,4% από αυτές εργάστηκαν δύο φορές περισσότερο πριν από την έναρξη της η πανδημία. Ωστόσο, παρά το αυξημένο πεδίο των επαγγελματικών καθηκόντων, μόνο το 13% των ερωτηθέντων δημοσιογράφων πληρώθηκαν επιπλέον για τη δουλειά τους, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν τους ίδιους μισθούς με πριν.

Όταν ρωτήθηκαν πώς επηρεάστηκε το έργο τους από την πανδημία COVID-19, οι περισσότερες από τις ερωτώμενες γυναίκες δημοσιογράφους τόνισαν το αυξημένο άγχος και το άγχος της αλλαγής στη θεματολογία που κάλυπταν μέχρι τότε. «Το 29,6 τοις εκατό των ερωτηθέντων παραπονέθηκαν για κακώς οργανωμένες συνεντεύξεις τύπου στα κεντρικά γραφεία και τους αρμόδιους φορείς. Οι δυσκολίες στην εξεύρεση ανεξάρτητων πηγών πληροφοριών (18,3%) ήταν επίσης ένα μεγάλο πρόβλημα στη δουλειά τους», δείχνει η έρευνα.

Περισσότερο από το 77% των γυναικών δημοσιογράφων δήλωσαν ότι η ψυχική τους σταθερότητα και η ψυχική τους υγεία είχαν μειωθεί κατά τη διάρκεια της κρίσης που προκλήθηκε από την πανδημία, και το 25% από αυτές δήλωσαν ότι η σωματική τους υγεία ήταν μειωμένη. Τα κυρίαρχα συναισθήματα ήταν ο φόβος της μόλυνσης (42,1%), η νευρικότητα (50,7%), το εργασιακό άγχος (56,4%), η εξάντληση στην εργασία (23,6%) και ο φόβος για την οικογένειά τους (48,6%).

Περίπου το 18,2% των γυναικών δημοσιογράφων ζήτησαν προστατευτικό εξοπλισμό (μάσκες, γάντια, απολυμαντικά…) από επαγγελματικές οργανώσεις/ενώσεις. Περίπου 4,2% από αυτές ζήτησαν προστασία λόγω επιθέσεων ή απειλών που έλαβαν, και 1,4% ζήτησαν πρόσβαση σε δωρεάν νομική βοήθεια.

Αυτές είναι μερικές από τις απαντήσεις των ερωτηθέντων δημοσιογράφων στην ερώτηση, ποιο ήταν το πιο δύσκολο πρόβλημα για αυτές από την αρχή της κατάστασης κρίσης λόγω του COVID-19, και γιατί πιστεύουν ότι οι γυναίκες δημοσιογράφοι και οι γυναίκες γενικά στα μέσα ενημέρωσης επηρεάζονται περισσότερο από την πανδημία από τους άντρες συναδέλφους τους:

«Ποτέ δεν ήξερα πότε θα έπρεπε να πάω στη δουλειά, πότε το Προσωπικό Κρίσης θα με προσκαλούσε στη συνέντευξη τύπου, όλα συνέβησαν σε πέντε λεπτά, το τηλέφωνο χτυπούσε συνεχώς. Μόνο άγχος και περισσότερο άγχος».

«Το πιο δύσκολο είναι ότι οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης χρησιμοποίησαν την πανδημία ως δικαιολογία για απολύσεις, ενώ δεν υπήρχε πραγματική ανάγκη απόλυσης εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης».

«Είναι δύσκολο για μια γυναίκα να οργανώσει εργασία από το σπίτι. Οι προσωπικές και επιχειρηματικές της υποχρεώσεις είναι αλληλένδετες, οπότε οι περισσότερες πιθανότατα κατέληξαν να δουλεύουν από το πρωί έως αργά το βράδυ».

Σε γενικές γραμμές, ακόμη και πριν από την πανδημία, οι γυναίκες ήταν πάντα εκτεθειμένες σε μεγαλύτερη πίεση του κοινού, συχνότερες επιθέσεις και περιορισμούς και παρεμπόδιση της εργασίας τους, σύμφωνα με μία από τις δημοσιογράφους που συμμετείχε στην έρευνα:

«Απλώς έγινε πιο προφανές ακόμη περισσότερο εμφανές λόγο της πανδημίας. Δυστυχώς, έχω δει πολλές καταστάσεις, όπως οι περισσότερες από εμάς, που έχουν εκτεθεί σε πολλές πιέσεις, προσβολές βάσει φύλου, ονόματα, ακόμη και βία».

Οι περισσότεροι από τις δημοσιογράφους που ερωτήθηκαν πιστεύουν ότι η άμεση οικονομική υποστήριξη θα ήταν πιο χρήσιμη για την επόμενη περίοδο, αλλά και ψυχολογική υποστήριξη, βοήθεια και εκπαίδευση, ιατρική βοήθεια και ενίσχυση της σωματικής υγείας και δωρεάν νομική βοήθεια./ibna