Υπογραφή EastMed: Πολιτική η διάσταση κι όχι ενεργειακή

Υπογραφή EastMed: Πολιτική η διάσταση κι όχι ενεργειακή

Τη Πέμπτη 2 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu θα φιλοξενηθούν από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στην Αθήνα και το εμβληματικό Ζάππειο Μέγαρο όπου θα υπογράψουν τη Διακρατική Συμφωνία για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου EastMed.

Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα έχει στις 10:00 το πρωί συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, ενώ στη συνέχεια θα υποδεχτεί στις 14:00 τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ Benjamin Netanyahu.

Το απόγευμα στις 18:00 οι τρεις ηγέτες θα έχουν συνάντηση στο Ζάππειο Μέγαρο, όπου θα πραγματοποιήσουν τριμερή συνάντηση ενώ μισή ώρα μετά σύμφωνα με το πρόγραμμα θα ακολουθήσει η τελετή υπογραφής της διακρατικής συμφωνίας για τον αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου EastMed από τους υπουργούς ενέργειας των τριών χωρών.

Η επίσπευση της υπογραφής της Διακρατικής Συμφωνίας για τον EastMed, σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Κυβερνητικό Εκπρόσωπο της Κύπρου Παναγιώτη Σεντώνα, «ήταν συνέπεια των επαφών που είχε το προηγούμενο διάστημα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και αποσκοπεί στο να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αποσταθεροποίηση που δημιουργείται».

Είναι γνωστό ότι το σχέδιο για τον αγωγό EastMed μέχρι και το καλοκαίρι είχε μείνει στα συρτάρια για διάφορους λόγους από κάθε συμμετέχοντα στο έργο. Οι κινήσεις όμως της Τουρκίας και δη η υπογραφή των μνημονίων συνεργασίας για την οριοθέτηση θαλασσίων συνόρων Τουρκίας-Λιβύης και στρατιωτικής συνεργασίας, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου αναλαμβάνοντας δράση ανασύροντας το πλάνο του EastMed, που εμπλέκει το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ιταλία αλλά και τις ΗΠΑ.

Το σχέδιο για την κατασκευή του αγωγού που ξεκίνησε ουσιαστικά το 2013, μέχρι σήμερα έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα, ενώ σε φυσιολογικές συνθήκες θα χρειαστούν 5 με 7 χρόνια για να ξεκινήσει να λειτουργεί, αν όλα πάνε καλά.

Το έργο είναι δύσκολο στην υλοποίηση του, λόγω του μεγάλου βάθους που θα ποντιστούν οι σωλήνες, με ότι αυτό συνεπάγεται. Το κόστος παραμένει ιδιαίτερα υψηλό και συναρτάται πάντα από την τιμή του φυσικού αερίου στην διεθνή αγορά.

Επιπροσθέτως, η Τουρκία θα προσπαθήσει να φέρει δυσκολίες στην κατασκευή του έργου με όποιον τρόπο θεωρεί ικανό.

Αν σ αυτά προσθέσουμε ότι η Αίγυπτος δεν βλέπει με καλό μάτι αυτό το έργο, το Ισραήλ βρίσκεται σε μόνιμη πολιτική κρίση και η Ιταλία βρίσκεται σε αμφιθυμία για τον EastMed, μόνο ευοίωνο δεν φαντάζει το μέλλον του αγωγού.

Αν σ αυτά προσθέσουμε και το λάθος της νέας ελληνικής κυβέρνησης να αποχωρήσει από το πολύ πιο εφικτό σε υλοποίηση έργο του EuroAsia Interconnector, δημιουργώντας αρνητικό κλίμα στις σχέσεις των τριών χωρών του EastMed, τα δεδομένα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για την ολοκλήρωση του αγωγού.

Αν αναρωτηθεί κάποιος το λόγο της Διακρατικής Συμφωνίας, είναι εμφανώς καταγεγραμμένο στις δηλώσεις του Αναπληρωτή Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παναγιώτη Σεντώνα ότι, «δρομολογήθηκε όλο αυτό, όχι ως ενέργεια εναντίον μιας άλλης χώρας αλλά κυρίως για τη δημιουργία ενός μηχανισμού, ενός πλαισίου, διαλόγου, συνεργασίας αλλά και ασφάλειας σε σχέση με τις εμπλεκόμενες χώρες».

Μένει να φανεί αν οι κινήσεις αυτές θα εκτονώσουν την υφιστάμενη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο και θα διασφαλίσουν τις χώρες που συμμετέχουν ή θα είναι το σπίρτο που θα βάλει φωτιά στη Μεσόγειο./ibna