Η έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης και η Ντόρα Μπακογιάννη σε ρόλο λαγού

Η έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης και η Ντόρα Μπακογιάννη σε ρόλο λαγού

Σε εσωκομματικό ζήτημα για τη ΝΔ τείνουν να εξελιχθεί η αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών με την πρώην υπουργό Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, να έχει αναλάβει τον ρόλο του λαγού.

Μέχρι στιγμής, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει τοποθετηθεί συνολικά για το ποιά είναι η στρατηγική της κυβέρνησης απέναντι στην εντεινόμενη και όπως όλα δείχνουν σχεδιασμένη σε βάθος χρόνου, αναβάθμιση της τουρκικής προκλητικότητας. Παρομοίως, δεν έχει εκφράσει συνολική στρατηγική και ο υπουργός των Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας.

Η μέχρι στιγμής συμπεριφορά της κυβέρνησης πέρασε τρεις φάσεις. Με την ανάληψη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υποβάθμισε το πρόβλημα, απέφυγε να αναφερθεί στα ελληνοτουρκικά στις προγραμματικές και στην ΔΕΘ, δεν έθεσε το ζήτημα στις ξένες πρωτεύουσες που επισκέφθηκε, ενώ περιορίστηκε σε μία συνάντηση αβροφροσύνης και καλών προθέσεων στην συνάντηση με τον Ερντογάν. Η δεύτερη φάση ήταν του απόλυτου αιφνιδιασμού από την κίνηση της Άγκυρας να υπογράψει την Συμφωνία για τη ΑΟΖ με τη Λιβύη. Ο αιφνιδιασμός φάνηκε και στην δεύτερη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Ερντογάν, μετά την λήξη της οποίας μίλησε για “καλή θέληση από τις δύο πλευρές”, που συνιστά αν δεν είναι λεκτική παραδρομή ή αβελτηρία, αναγνώριση επιχειρημάτων της Τουρκίας. Η τρίτη φάση που διανύουμε είναι της επικοινωνιακής αντιμετώπισης  του θέματος που απευθύνεται στο εσωτερικό ακροατήριο και κυρίως στο κοινό της δεξιάς παράταξης που έχει αυξημένη ευαισθησία στα εθνικά θέματα.

Μέχρι στιγμής, ο πρώην πρωθυπουργός, πρώτος πριν από ενάμισι μήνα προειδοποίησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την αναβάθμιση των προκλήσεων που ερχόταν καθώς και για τις πιέσεις που θα δεχθεί η χώρα από τους εταίρους να τα βρει με την Τουρκία. Ακολούθησε πιο ωμά ο Αντώνης Σαμαράς που είπε στο 13ο Συνέδριο της ΝΔ ότι η προσφυγή στους συμμάχους και η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν αρκεί.

Ωστόσο, επί του παρόντος, μόνο η Ντόρα Μπακογιάννη έχει καταθέσει το περίγραμμα μίας ολοκληρωμένης νέας στρατηγικής έναντι της Τουρκίας. Το περίγραμμα ξεκινά από τη παραδοχή ότι το δόγμα για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι νεκρό. Ακολούθως η κ. Μπακογιάννη μιλά για ειδική σχέση της Τουρκίας με την ΕΕ που θα πρέπει να περιλαμβάνει και την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Το επιχείρημα είναι έωλο και εν πολλοίς ανυπόστατο. Εφόσον η Ευρώπη προσανατολιστεί σε μία ειδική σχέση αυτό θα γίνει με τους όρους της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και θα πάρει χρόνο. Ακολούθως η κ. Μπακογιάννη προβάλλει την προσφυγή στην Χάγη. Βεβαίως και αυτό είναι υπό συζήτηση καθώς χρειάζεται συνυποσχετικό. Εάν η Τουρκία το υπογράψει -η κ. Μπακογιάννη υποστηρίζει ότι δύσκολα θα μπορέσει να το αρνηθεί- τότε δεν θα περιλαμβάνει την “μόνη διαφορά που παραδοσιακά αναγνωρίζει η χώρα”, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκριπίδας-, αλλά το σύνολο των αμφισβητήσεων της Τουρκίας, που ήδη από το Ελσίνκι της έχουν αναγνωριστεί από την Ελλάδα “ζωτικά συμφέροντα” στο Αιγαίο. Επίσης στην Χάγη θα ληφθεί υπόψη και το εθιμικό δίκαιο που έχει επικρατήσει στη περιοχή και όλο το πλαίσιο του συσχετισμού ισχύος μεταξύ των δύο χωρών. Αναμφίβολα θα καταλήξει σε απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Και φυσικά μία τέτοια στρατηγική δεν μπορεί να ξεκινήσει ενώ η Ελλάδα είναι υπό πίεση και ενώ η Τουρκία έχει κουρελιάσει κυριολεκτικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου.

Εάν η κ. Μπακογιάννη αποδειχθεί λαγός και ο  κ. Μητσοτάκης κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση, τότε αρχίζουν τα εσωτερικά προβλήματα για τον πρωθυπουργό. Μία τέτοια στρατηγική θα βρει συμμάχους στον ΣΥΡΙΖΑ – ο κ. Τσίπρας έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι είχε ξεκινήσει τις διερευνητικές συνομιλίες για μελλοντική παραπομπή στην Χάγη- και ενδεχομένως στο ΚΙΝΑΛ, ή σίγουρα σε κάποιο τμήμα του.

Με τον κ. Σημίτη να έχει προϊδεάσει ότι η ευθύνη για την ενδεχόμενη δυσμενέστερη αφετηρία της χώρας και άρα μελλοντική υποχώρηση θα φταίει ο Καραμανλής, και τον Αντώνη Σαμαρά να έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι “κάνεις συνδιαχείριση για κάτι που είναι κοινό όχι για κάτι που είναι δικό σου”, είναι βέβαιο ότι ο κ. Μητσοτάκη θα έχει προβλήματα από το εσωτερικό του κόμματός του. Είναι το ίδιο κοινό του πυρήνα της δεξιάς παράταξης που νιώθει απογοητευμένο ου μην και εξαπατημένο από την στάση της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό αλλά και στο Μακεδονικό. Είναι δε ο χώρος στον οποίο έχει αρχίσει η συζήτηση για κενό στα δεξιά του πολιτικού φάσματος εφόσον επιβεβαιωθεί και στα εθνικά η νεοφιλελεύθερη στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μία ήττα στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών δεν αποκλείεται να προκαλέσει και πολιτικές εξελίξεις./ibna