Με πλεόνασμα αστυνομικής βίας καλύπτει το έλλειμα εξωτερικής πολιτικής 

Με πλεόνασμα αστυνομικής βίας καλύπτει το έλλειμα εξωτερικής πολιτικής 

Με περίσσευμα αστυνομικής βίας και καταστολής η κυβέρνηση, επιχειρεί να καλύψει στο πεδίο των εντυπώσεων τα κενά που αφήνει το έλλειμμα στρατηγικής στα ελληνοτουρκικά και στο Μακεδονικό όπως και στο προσφυγικό-μεταναστευτικό. 

Στο μεν μεταναστευτικό οι αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες τόσο στα νησιά όσο και στην ενδοχώρα συνεχίζονται, αν και τα ενσωματωμένα στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κυβέρνησης ΜΜΕ, υποβαθμίζουν το θέμα. Κυρίως όμως αντιδρούν τα γαλάζια στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που “δεν καταλαβαίνουν γιατί συνεχίζονται τέσσερις μήνες τώρα αυξημένες οι ροές στα χερσαία σύνορα στον Έβρο και γιατί δεν αποδίδει η αποτροπή στο Αιγαίο”. 

Σε γενικές γραμμές είναι τα ίδια στελέχη και το ίδιο δεξιών πολιτικών αντιλήψεων κοινό που ψηφίζει τη ΝΔ και άκουσε με ικανοποίηση τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά στο 13ο Συνέδριο της ΝΔ να ζητά αναφερόμενος στο Μακεδονικό “πολιτική για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την αποδέσμευση από την Συμφωνία των Πρεσπών”. Αν και αυτό εκφράζει το θυμικό των ψηφοφόρων της ΝΔ, η ηγεσία της κυβέρνησης κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ενταξιακής προοπτικής της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση της ΝΔ κινείται κατά τα κελεύσματα των ΗΠΑ και της Γερμανίας και στο συγκεκριμένο θέμα σε αντίθετη κατεύθυνση από την Γαλλία που θέτει ως προτεραιότητα την εμβάθυνση της ΕΕ και όχι την περαιτέρω διεύρυνση. 

Την ίδια ώρα μάλιστα που το Παρίσι είναι ο μόνος σύμμαχος που καταδίκασε απερίφραστα τις πρόσφατες προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας με το Σύμφωνο με την Λιβύη. Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να εμφανίζει την Τουρκία απομονωμένη και προβάλλει ότι καμία κυβέρνηση δεν αναγνώρισε το Σύμφωνο Τουρκίας Λιβύης. Άλλο τόσο όμως είναι αλήθεια ότι καμία κυβέρνηση πλην της Γαλλίας δεν καταδίκασε απερίφραστα την Τουρκία -και ίσως το Τελ Αβίβ που είναι γνωστή η αντιπαλότητά του με την Άγκυρα. 

Το κυβερνητικό επιτελείο έχει επιδοθεί, κατά τα συνηθισμένα του σε έναν αγώνα, με την βοήθεια των πάντα πρόθυμων ΜΜΕ, να διαχειριστεί τις εντυπώσεις στο εσωτερικό της χώρας. Έτσι πέρα από την “απομόνωση της Τουρκίας” που όπως διέρρευσε αρμοδίως, διέγνωσε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην συνάντησή του με τον Ερντογάν, προβάλλει “την σθεναρή και αποφασιστική στάση του πρωθυπουργού ο οποίος λίγο πολύ τα είπε έξω από τα δόντια στον Ερντογάν, τονίζοντάς του ότι δεν τήρησε τα όσα υποσχέθηκε στο προηγούμενο ραντεβού τους στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της επανεκκίνησης των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας”. Ακολούθως προβάλλει “ψυχραιμία και αποφασιστικότητα στην αντιμετώπιση ενδεχόμενης κλιμάκωσης από την πλευρά της Τουρκίας με αποστολή ερευνητικών σκαφών”, αποφεύγοντας όμως να πει καθαρά ότι “έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα συνιστούν casus belli”, όπως δήλωσε ευθαρσώς ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης και όπως συμβουλεύουν παρασκηνιακά όλο και περισσότερα στελέχη.

Η αμηχανία της κυβέρνησης φαίνεται όμως και από το ότι δεν μπορεί να χειριστεί το θέμα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης(ΜΟΕ). Μία ημέρα πριν την συνάντηση με τον Ερντογάν από το υπουργείο Αμύνης διέρρευσε ότι “θα παγώσουν τα ΜΟΕ λόγω της Συμφωνίας Λιβύης-Τουρκίας”. Αμέσως μετά την συνάντηση σε μία δήλωση σαν να ήταν ένας ουδέτερος παρατηρητής, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι “τα ΜΟΕ θα συνεχιστούν κανονικά”. Την Κυριακή σε δηλώσεις του ο Νίκος Παναγιωτόπουλος δήλωσε επίσης ότι “δεν μπορούν να συνεχίζονται οι συζητήσεις για τα ΜΟΕ όσο συνεχίζονται οι προκλητικές δηλώσεις”.

Οι δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων βέβαια συνεχίζονται επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση ότι ο Ταγίπ Ερντογάν ακολουθεί μία σχεδιασμένη στρατηγική. Το χειρότερο όμως είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση ακόμη δεν δείχνει να έχει  καταλάβει ποιες είναι οι ενδεχόμενες καταλήξεις της στρατηγικής Ερντογάν και με ποιους τρόπους θα το αντιμετωπίσει. Δεν έχει ξεκαθαρίσει εάν θα επαναφέρει την συζήτηση για παραπομπή της “μόνης διαφοράς που διαχρονικά αναγνωρίζει η Ελλάδα”, αυτή της υφαλοκριπίδας στην Χάγη, εάν θα μπει σε μία διαδικασία συζήτησης για την συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών στις αμφισβητούμενες από την Άγκυρα ζώνες με την απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων που αυτό συνεπάγεται. Και φυσικά δεν έχει στρατηγική για το μείζον που είναι μέσω της αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης η πλήρης δορυφοριοποίηση της Ελλάδας. 

Και πάλι το δεξιό κοινό της ΝΔ αντιδρά και πάλι όπως και στο Μακεδονικό τείνει ευήκοον ους προς τον Αντώνη Σαμαρά που πριν από την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας, προειδοποίησε αφενός ότι η καταγγελία της Τουρκίας δεν αρκεί και ότι χρειάζεται συνολική αλλαγή πολιτικής στην αντιμετώπισή της. Η δυσαρέσκεια από την φοβική στάση της κυβέρνησης και τους αποτυχημένους χειρισμούς στην προσωπική σχέση με τον Ερντογάν, συναντά την δυσαρέσκεια από το Μακεδονικό και προστίθεται στις μέχρι στιγμής αναποτελεσματικές κινήσεις στο Μεταναστευτικό. 

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη έδωσε εντολές για σκληρή αντιμετώπιση των διαδηλωτών ενώ παρά το κύμα αντιδράσεων τρεις ημέρες μετά εξακολουθεί να καλύπτει τις επαίσχυντες πράξεις των αστυνομικών οργάνων. Μπορεί οι φανατικοί γαλάζιοι ψηφοφόροι να απογοητεύονται από την υποχωρητικότητα στο Μακεδονικό και κυρίως έναντι της Τουρκίας αλλά θα καλύψουν τον αρρωστημένο ψυχισμό τους με την ικανοποίηση που τους δίνει ο εξευτελισμός ανυπεράσπιστων πολιτών από το δικό τους κράτος του νόμου και της τάξης./ibna