Άρθρο Γνώμης/Οικονομική Συνθήκη μεταξύ Κοσσυφοπεδίου, Αλβανίας

Άρθρο Γνώμης/Οικονομική Συνθήκη μεταξύ Κοσσυφοπεδίου, Αλβανίας

Του Muhamer Pajaziti

Σε μια στιγμή που συζητείται η δυνατότητα υπογραφής μιας Ειρηνευτικής Συνθήκης μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, είμαι πεπεισμένος ότι η συζήτηση θα πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στην υπογραφή μιας Συνθήκης μεταξύ Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου.

Με πολιτική βούληση και από τις δύο χώρες, η πράξη αυτή θα ήταν εύκολα εφικτή αν ακολουθούσε κανείς το μοντέλο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η εφαρμογή αυτού του εγγράφου θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη βοήθεια Αλβανών εμπειρογνωμόνων σε διάφορους τομείς και στις δύο χώρες.

Η βάση αυτής της συνεργασίας θα πρέπει να επικεντρωθεί πρώτα στην οικονομία και στη συνέχεια σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

Μία τέτοια οικονομική συνθήκη θα περιελάμβανε τη μείωση ή την κατάργηση των εισαγωγικών και εξαγωγικών δασμών και άλλων πληρωμών ισοδυνάμου χαρακτήρα με τους δασμούς, την απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών στις εισαγωγές και τις εξαγωγές μεταξύ των δύο χωρών, την απελευθέρωση του εμπορίου αγαθών, την απελευθέρωση των υπηρεσιών, κεφάλαια, κ.λ.π. Αυτές θα είναι οι γενικές διατάξεις, ενώ οι προδιαγραφές για κάθε τομέα της οικονομίας θα γίνονται μέσω άλλων νομικών πράξεων, κανονισμών ή οδηγιών παρόμοιων με εκείνες που εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η απελευθέρωση του εμπορίου αγαθών θα επέτρεπε τους παραγωγούς των δύο αυτών χωρών να απευθυνθούν σε μία πιθανή αγορά 6 εκατομμυρίων καταναλωτών, επιτρέποντάς τους να εκμεταλλευτούν πλήρως μια οικονομία αυτού του μεγέθους. Επιπλέον, οι καταναλωτές θα είναι επίσης ελεύθεροι να ψωνίζουν όπου θα τους προσφέρονται οι καλύτερες και φθηνότερες τιμές.

Από την άλλη πλευρά, η ελευθέρωση των υπηρεσιών θα αυξήσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών των δύο χωρών, γεγονός που με τη σειρά του θα τους αναγκάσει να προσφέρουν καλύτερη ποιότητα, καλύτερες υπηρεσίες και πιο προσιτές τιμές. Ως αποτέλεσμα, αυτό θα αυξήσει την ικανότητά τους να ανταγωνίζονται σε περιφερειακές και διεθνείς αγορές.

Με το δικαίωμα δημιουργίας εταιρειών, υποκαταστημάτων ή θυγατρικών σε κάθε χώρα, οι εταιρείες και στις δύο χώρες θα μπορούσαν να επεκτείνουν την οικονομική τους δραστηριότητα. Ενώ το δικαίωμα στην απασχόληση θα επέτρεπε στις επιχειρήσεις να έχουν πρόσβαση σε ανθρώπινο δυναμικό και στις δύο χώρες χωρίς να χρειάζεται να αντιμετωπίζουν διοικητική γραφειοκρατία.

Η εφαρμογή της παρούσας Συνθήκης θα διασφαλίζεται από την ίδρυση ενός Αλβανικού Δικαστηρίου Δικαιοσύνης, το οποίο θα ερμηνεύει και θα εφαρμόζει τις διατάξεις της Συνθήκης. Με αυτόν τον τρόπο, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που δεν μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους θα στρέφονται στο Δικαστήριο, του οποίου οι αποφάσεις θα έχουν υπεροχή έναντι των εθνικών δικαστηρίων και των νόμων του Κοσσυφοπεδίου και της Αλβανίας.

Αυτό θα εξαλείψει την τρέχουσα πρακτική που θέλει να έχουν υπογραφεί εκατοντάδες συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών στους τομείς της οικονομίας, της δικαιοσύνης, της ασφάλειας και άλλων, αλλά, που δυστυχώς, δεν υλοποιούνται ποτέ.

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ωστόσο, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν μερικές πιο συμβολικές δράσεις, οι οποίες θα προβλέπουν κοινή διπλωματία με το άνοιγμα κοινών πρεσβειών και για τις δύο χώρες σε φιλικές χώρες.

Ενώ στον τομέα των θεμάτων ασφάλειας και δικαιοσύνης, η στρατιωτική, καθώς και η αστυνομική συνεργασία θα εμβαθύνουν και θα γίνουν πιο ουσιαστικές.

Μετά την πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης για τα οικονομικά ζητήματα, θα ανοίξει η δυνατότητα εμβάθυνσης αυτής της ολοκλήρωσης, η οποία θα οδηγήσει σε μια πολιτική ένωση. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή και ώρα.

Όλο αυτό το project δεν θα πρέπει να αναληφθεί με βάση τον ψεύτικο πατριωτισμό, όπως συμβαίνει τώρα, προκειμένου να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη από τα τρέχοντα προβλήματα και στις δύο χώρες, αλλά με αληθινή βούληση, δουλειά και δέσμευση.

Ένα τέτοιο σχέδιο θα ήταν μια παρέλαση δύο κρατών στην πορεία τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση./ibna