Η αμηχανία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

Η αμηχανία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

Μόνο ως ένδειξη αμηχανίας έναντι της εντεινόμενης τουρκικής προκλητικότητας μπορεί να εκληφθεί η επίκληση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου των δηλώσεων Πομπέο στην Αθήνα το περασμένο Σάββατο.

Θυμίζουμε ότι ο Μάικ Πομπέο δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψουν οι ΗΠΑ παράνομες γεωτρήσεις στο οικόπεδο 7 της Κυπριακής ΑΟΖ, για να προσθέσει όμως ότι θα χρησιμοποιήσουν διπλωματικά μέσα καθώς η διαμάχη αυτή δεν πρέπει να στρατιωτικοποιηθεί. Αλλά και για τα ελληνοτουρκικά σε ερώτηση για το τι θα κάνουν οι ΗΠΑ αν οι Τούρκοι επιτεθούν σε κάποιο ελληνικό νησί απάντησε ότι “να είστε βέβαιοι ότι θα δράσουμε για να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε τις βασικές αξίες κυριαρχίας ενός κράτους, του κράτους δικαίου και της προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας”.

Το πρώτο ερώτημα είναι τι αξία έχουν οι υποσχέσεις του Μάικ Πομπέο την ώρα που ο πρόεδρος των ΗΠΑ αφήνει απροστάτευτους στο έλεος του Ερντογάν τους Κούρδους της Συρίας. Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από την Συρία, εκτιμάται ως πράσινο φως προς την Άγκυρα να εξαπολύσει επίθεση για την εξόντωση των Κούρδων του YPG, που ήταν από το 2011 οι πιο πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του ISIS. Το δεύτερο ερώτημα είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν γνωρίζει το πραγματικό αντίκρυσμα των δηλώσεων του Μάικ Πομπέο; Και αφού το γνωρίζει τότε γιατί τις επικαλείται;

Ο Ταγίπ Ερντογάν αποδεικνύεται παίκτης παγκοσμίου επιπέδου, ελίσσεται μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Ιράν, δεν διστάζει να συγκρουστεί με μεγάλες δυνάμεις όταν εκτιμά ότι αυτό συμφέρει την χώρα του. Γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το διεθνές δίκαιο, τον ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, αξιοποιεί στο έπακρο την ισχύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων κάνοντας αποτελεσματική διαχείριση της απειλής. Έχει μία ισχυρή οικονομία, που αντέχει τους κραδασμούς, και μία πολεμική βιομηχανία για να στηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις του.

Αυτά όμως είναι γνωστά, όπως και η αναθεωρητική του πολιτική στα ανατολικά και δυτικά σύνορα της χώρας του. Το ερώτημα είναι η Ελλάδα τι κάνει; Μέχρι στιγμής ζητιανεύει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες -Παρίσι, Βερολίνο, Χάγη-, λίγη συμπάθεια από την ΕΕ και επικαλείται τις κενές περιεχομένου δηλώσεις του Πομπέο, σαν να αναζητά προστάτη για να αντιμετωπίσουμε την τουρκική απειλή.

Δεν ζήτησε κυρώσεις για την Τουρκία

Εν τω μεταξύ στους τρεις μήνες που είναι πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει ζητήσει καν την εφαρμογή της απόφασης του προηγούμενου Συμβουλίου Κορυφής της ΕΕ για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για τις παράνομες κινήσεις της στην κυπριακή ΑΟΖ. Απέσυρε τα ελληνικά μαχητικά από τον εορτασμό της ανεξαρτησίας της Κύπρου -κάτι που οι κύπριοι αξιωματούχοι κάρφωσαν ότι ήταν ελληνική απόφαση.

Όπως δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά την συνάντησή του με τον Ερντογάν “πιστεύει στις διαπροσωπικές σχέσεις. Και ο Ερντογάν επίσης, αλλά πιστεύει επίσης ότι το Αιγαίο είναι δικό του και ότι η χώρα του είναι μεγάλη για να περιορίζεται. Παρομοίως πιστεύει και για την Κύπρο, για την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται -πέρα από τις δηλώσεις- να πιστεύει ότι κείται μακράν. Όσο πάντως ο Κυριάκος Μητσοτάκη επαφίεται στις διαπροσωπικές τους σχέσεις ο Ερντογάν αύξησε τις προκλήσεις στο Αιγαίο, κλιμακώνει την αμφισβήτηση της κυπριακής κυριαρχίας και απελευθέρωσε και μερικές χιλιάδες μετανάστες για να γεμίσουν τα ελληνικά νησιά δημιουργώντας και εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα.

Δίχως βαλκανική πολιτική

Παράλληλα ο Ερντογάν βελτιώνει τις σχέσεις του ακόμη και με τον προαιώνιο εχθρό της Τουρκίας, την Σερβία, και δηλώνει από κοινού με τον Βούσιτς ότι οι σχέσεις των δύο χωρών είναι στο καλύτερο επίπεδο που είχαν ποτέ. Την ίδια ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Κοσσόβου, Χακίμ Θάτσι, μία συμβολική ενέργεια που δεν είχε κάνει κανένας Έλληνας πρωθυπουργός. Διατηρεί δε ψυχρές σχέσεις με τον μόνο δυνάμει σύμμαχο στην περιοχή, την Βόρειο Μακεδονία, παρότι αναγνωρίζει την σημασία να φυλάνε τον εναέριο χώρο της τα ελληνικά μαχητικά. Εάν εκλείψει το δέλεαρ την ευρωπαϊκής προοπτικής της Βόρειας Μακεδονίας, τότε ίσως την δει και αυτή στην αγκαλιά της Τουρκίας. Προς δόξαν των μακεδονομάχων του κόμματος…/ibna