Ευτυχής και απογοητευμένη η Βόρεια Μακεδονία

Ευτυχής και απογοητευμένη η Βόρεια Μακεδονία

Erol Rizaov

Η μισή Βόρεια Μακεδονία είναι ευτυχής και γιορτάζει από το γεγονός ότι δεν υπάρχει ημερομηνία για διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, και το άλλο μισό είναι απογοητευμένο και εξαγριωμένο που η παλιά Ευρώπη έχει αναβάλει την απόφαση για τρεις με τέσσερις μήνες. Δεν ξέρω αν αυτά τα δύο μισά είναι ίσα, αλλά είναι προφανές ότι όλοι στη χώρα, αν κριθεί κανείς με αυτό που λέει δημοσίως, είναι αποφασισμένοι να προσχωρήσουν στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν τριάντα χρόνια ανεξαρτησίας και ευρωατλαντικών φιλοδοξιών και τα 15 χρόνια αποτυχίας της δοκιμασίας από τον αιώνιο ευρωπαίο υποψήφιο, τελικά οι Βρυξέλλες ευθύνονται για την αναβολή των διαπραγματεύσεων, από μόνοι τους. Μέχρι στιγμής, η ευθύνη ήταν στους πολιτικούς μας, τις λανθασμένες πολιτικές τους, κυρίως λόγω της κατάστασης ομηρείας και ενός δεκαετούς καθεστώτος, των αποτυχημένων μεταρρυθμίσεων και των ανεπίλυτων εσωτερικών καταστάσεων, των κακών σχέσεων με τους γείτονες, του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς.

Το κομματικό κράτος θα παραμείνει χωρισμένο σε όλα τα στάδια των μαχών για την ανάληψη εξουσίας τους επόμενους τέσσερις μήνες, τόσο ιδεολογικά όσο και πολιτικά, καθώς και εθνοτικά, αν και προφορικά είναι όλοι «υπέρ» της Ευρώπης. Προφανώς, κάποιος λέει πολλά ψέματα. Εάν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι επόμενοι μήνες θα περάσουν εντός κλίματος αναστολής των διαμαρτυριών και εν μέσω έντονων προετοιμασιών για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΕΕ μέχρι το τέλος του έτους. Αυτό ασφαλώς δεν θα συμβεί, διότι οι αντιδράσεις μετά την αναβολή της απόφασης της ΕΕ για τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία δείχνουν σαφώς σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί η αποσταθεροποίηση της χώρας. Έτσι, η αναβολή της ημερομηνίας των διαπραγματεύσεων με την ΕΕ για τον Οκτώβριο, ώστε να ξεκινήσουν στο τέλος του τρέχοντος έτους ή στις αρχές του επόμενου έτους, δεν είναι το πρόβλημα, αλλά μάλλον ότι η εύθραυστη σταθερότητα της χώρας σε αυτούς του λίγους μήνες μπορεί να διαταραχθεί σοβαρά. Αυτός είναι ο φόβος και η απογοήτευση της «τεχνικής» αναβολής των διαπραγματεύσεων με τη Βόρεια Μακεδονία.

Οι εργατικοί αναλυτές μας χάνουν ένα πολύ σημαντικό θέμα στις έρευνές τους για τους λόγους για τους οποίους οι ηγέτες της ΕΕ αναβάλλουν την απόφαση, αν και όλοι έχουν να επιδείξουν αξιέπαινα λόγια για τη Μακεδονία και τις σπουδαίες επιδόσεις της τα δύο τελευταία χρόνια στο δρόμο προς την Ευρώπη. Και αυτό είναι το γεγονός ότι η Δυτική Ευρώπη πρέπει να προετοιμάσει το κοινό της για το σκιάχτρο που λέγεται «Δυτικά Βαλκάνια» και που θα γίνει ίσο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας στο εγγύς μέλλον. Δεν είναι καθόλου εύκολο και απλό πράγμα, το οποίο μπορεί να καλυφθεί μόνο με μια βιαστική πολιτική λαϊκή απόφαση. Η ιδέα των απλών πολιτών των χωρών της Δυτικής Ευρώπης για τα Βαλκάνια είναι σχεδόν η ίδια όπως και για τους μετανάστες από την Ασία και την Αφρική και σε ορισμένα τμήματα ακόμη χειρότερα. Η κληρονομιά που άφησαν από τις αρχές του περασμένου αιώνα οι αμοιβαίοι συμβιβασμοί και οι δολοφονίες μακεδόνων ακτιβιστών και επαναστατών στα θέατρα και στους δρόμους της Βιέννης, της Ρώμης, της Μασσαλίας, του Σαράγιεβο, της Σόφιας, της Θεσσαλονίκης κ.λπ. είναι ακόμη στα βιβλία ιστορίας και στη συνείδηση ​​πολλών Ευρωπαίων.

Η εικόνα της Δύσης για αυτό το μέρος των Βαλκανίων, που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, δεν είναι πολύ καλύτερη, ακόμη και σε σύγκριση με την εποχή της δήλωσης της ανεξαρτησίας και της πτώσης του κομμουνισμού. Θεωρώ πως οι επαίνοι για τη Βόρεια Μακεδονία από τους ευρωπαίους πολιτικούς και οι κριτική εναντίον τους σχετικά με την αβεβαιότητα των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων μέσων μαζικής ενημέρωσης, κορυφαίων διανοουμένων, διπλωματών και δημόσιων φορέων, για τη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας στο ευρωπαϊκό κοινό, καθιερώθηκε για αιώνες στη συνείδηση ​​των Ευρωπαίων. Δυστυχώς, ούτε η Ευρώπη ούτε η Μακεδονία έχουν εργαστεί αρκετά σκληρά για την πιο συχνή παραπλανητική ιδέα για τη χώρα μας και για ολόκληρα τα Βαλκάνια, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ορισμένες χώρες έχουν γίνει μέλη με βιαστικές πολιτικές αποφάσεις. Αντίθετα, οι πολίτες της Ευρώπης, των Βαλκανίων και της Βόρειας Μακεδονίας πήραν περισσότερα κακά νέα από τα καλά νέα.

Η στρατιωτική σύγκρουση του 2001, η εγκατάσταση του καθεστώτος του Nikola Gruevski, η αναστολή των οργάνων του συστήματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι δύο αιματηρές εισβολές στο Κοινοβούλιο, ο έλεγχος και η λογοκρισία των μέσων ενημέρωσης, η άνοδος της εγκληματικότητας και της διαφθοράς, η πολιτική παρέμβαση στην επιστήμη αναζητώντας ένα πιο ένδοξο αρχαίο παρελθόν, την ιστορία κάποιου άλλου, το νέο φαινομενικά καθυστερημένο μπαρόκ, για το οποίο δαπανήθηκαν δισεκατομμύρια δηνάρια που ανήκαν στους φτωχότερους ανθρώπους της ηπείρου, κρίθηκαν με έκπληξη όχι μόνο από την Ευρώπη. Οι προσπάθειες πολιτικής αναθεώρησης της ιστορίας, στην οποία έχει χτιστεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα, περιλαμβάνονται στις μεγαλύτερες ανοησίες. Είναι αδύνατο να γίνει αντιστάθμιση για κάτι που έχει καταστραφεί εδώ και δεκαετίες και αιώνες.

Η απόφαση της Ευρώπης να αποφασίσει να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Μακεδονία το επόμενο φθινόπωρο, είναι κατανοητή, αν και απογοητευτική, από την άποψη της επιφυλακτικότητας των ευρωπαίων πολιτικών πώς θα γίνει δεκτή από το ευρύ κοινό χωρίς τις απαραίτητες προετοιμασίες. Από την άποψη αυτή, είμαι αισιόδοξος και πεπεισμένος ότι η Βόρεια Μακεδονία θα αρχίσει διαπραγματεύσεις με την ΕΕ μέχρι το τέλος του έτους. Αυτό που πρέπει να φοβόμαστε πολύ περισσότερο, και αυτό που είναι πραγματικά απογοητευτικό, είναι το γεγονός ότι θα συμβεί στη χώρα μέχρι τον Οκτώβριο και αργότερα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο απαιτείται ευρεία συναίνεση για τα κόμματα ή, όπως θέλουν να το ονομάσουμε γενική συναίνεση, για την παύση όλων των εμποδίων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ατραξιόν από τις Βρυξέλλες για περαιτέρω αναβολές. Ακούγεται ουτοπικό και αδύνατο, αλλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει. Η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για τέτοια γεγονότα. Ένα ισχυρό και αδιαμφισβήτητο επιχείρημα για τους αντιπάλους προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με την ΕΕ θα είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει επαρκής πολιτική ή θεσμική ετοιμότητα για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς. Τι είδους παρατήρηση, διαφωνία και απογοήτευση θα μπορούσαμε να εκφράσουμε σχετικά με το γεγονός ότι εμποδίζεται το έργο του SPO και των τακτικών εισαγγελιών, καθώς και των δικαστηρίων όταν πρόκειται για αποδεδειγμένα εγκλήματα για τα οποία δεν εκτίουν ποινές φυλάκισης. Η ατιμωρησία για σοβαρά εγκλήματα και ληστείες και η απρόσκοπτη διάθεση τεράστιου πλούτου που αποκτήθηκε παράνομα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από ένα καφενείο, πόσο μάλλον από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αρκεί να εμποδίσουμε το έργο του Κοινοβουλίου με τους βουλευτές της αντιπολίτευσης να εγκαταλείπουν τις έδρες τους και αυτό αποτελεί επαρκή απόδειξη της δικαιολογίας της συγκράτησης των αντιπάλων του εξευρωπαϊσμού της Μακεδονίας.

Ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα θα είναι η εφαρμογή της Συνθήκης για τις σχέσεις καλής γειτονίας με τη Βουλγαρία, δηλαδή το έργο της Επιτροπής για την επανεκτίμηση ιστορικών γεγονότων και προσωπικοτήτων. Για τη συνθήκη αυτή, καθώς και για τη συμφωνία Πρεσπών, θα πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή της βιωσιμότητας και της αμοιβαίας αποδοχής. Ό,τι και αν υπογράψουν, αν είναι υπό μονομερή υπαγόρευση και πίεση, θα είναι ανεφάρμοστη στην πράξη. Η ιστορία δεν μπορεί να συνταχθεί από επιτροπές, ούτε μπορεί να επαναξιολογήσει πόσο επαγγελματίες είναι. Πρέπει να παράγει επιστήμη σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον. Οι προσπάθειες να εισέλθουν στο μυαλό των ιστορικών μορφών που έζησαν και εργάστηκαν πριν από εκατό χρόνια και να προσδιορίσουν την ταυτότητά τους σύμφωνα με τις ανάγκες των πολιτικών, είναι παράλογη και δεν μπορέί να χαρακτηριστεί ως ρύθμιση για όλη την αιωνιότητα. Η επιστημονική έρευνα δεν σταματά με τις υπογραφές των μελών της επιτροπής και τις αποφάσεις των κυβερνήσεων. Μπορούν να αποτελέσουν μόνο ένα καλό σημάδι για τους μελλοντικούς αμερόληπτους επιστήμονες να κάνουν τη δουλειά τους. Η υπερνίκηση του μίσους και η αποκατάσταση της καταστροφής των πολιτών ολόκληρων των Βαλκανίων που συμβαίνει εδώ και δεκαετίες και επιβλήθηκε από την πολιτική σε συνδυασμό με ιδεολογικούς ιστορικούς, η αναδιατύπωση του καλού και του κακού είναι ένα άλλο πράγμα που πρέπει να γίνει από άλλους ανθρώπους.

Η Βόρεια Μακεδονία βρίσκεται ακόμα στο ίδιο σταυροδρόμι – είτε θα μείνει στα Βαλκάνια είτε θα πάει στην Ευρώπη. Αν η Ευρώπη την απορρίψει, η χώρα θα φτάσει εκεί μέσα από άλλους δρόμους που δεν είναι πολύ ευχάριστοι και ήδη γνωστοί. Ούτε για την Ευρώπη, ούτε για τη χώρα μας.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι προσωπικές απόψεις του δημιουργού και δεν αντιπροσωπεύουν τη συντακτική πολιτική της Nezavisen Vesnik