Εφτά φορές ισόβια στον κατά συρροή δολοφόνο της Κύπρου

Εφτά φορές ισόβια στον κατά συρροή δολοφόνο της Κύπρου

Ένα χρόνο για κάθε δολοφονία

Δακρυσμένος άκουσε την ποινή

Τι είπε στην απολογία

του Μιχάλη Τσικαλά

Σε μια εξπρές διαδικασία το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας καταδίκασε σήμερα τον Νίκο Μεταξά, ως κατηγορούμενο για επτά δολοφονίες, σε επτά φορές ισόβια, μια για κάθε δολοφονία. Τα θύματα είναι η 38χρονη Μαρί Ρόουζ, η 28χρονη Αριάν Παλάνας, η 30χρονη Κάχτα Ανού, η 36χρονη Λίβια Μπουνέα, η 8χρονη Έλενα Μπουνέα, η 29χρονη Μαρικάρ Βαλντέζ Αργκιολά και η 6χρονη Σιέρα. Ο Μεταξάς άκουσε δακρυσμένος την ποινή του ενώ προέβη και σε μακροσκελή απολογία-απευθυνόμενος στην κοινωνία της Κύπρου, την οικογένεια και τα παιδιά του. Κατά τη διάρκεια της δίκης ακούστηκαν όλες οι λεπτομέρειες αναφορικά με τις δολοφονίες, μια προς μια, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν τα όσα είπε και για τα παιδιά. Για τα οποία πίστευε πως οι μητέρες τους τα εξέδιδαν στην πορνεία. Για όλες τις δολοφονίες ακούστηκαν λεπτομέρειες των πράξεων του δολοφόνου, ο οποίος πολλές φορές δάκρυσε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Σημειώνεται ότι παρέστη στο δικαστήριο χωρίς την παρουσία δικηγόρου.

Τι είπε ο ίδιος

Ο 35χρονος κατά συρροή δολοφόνος, τοποθετήθηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, απολογούμενους προς την κοινωνία της Κύπρου, την οικογένεια και τα παιδιά του. Όπως είπε ξέρει πως κάπου μέσα στο μυαλό του υπάρχει η απάντηση στο γιατί έκανε όσα έκανε, ωστόσο και ο ίδιος δεν το έχει απαντήσει ακόμη. Όπως μετέδωσε από το δικαστήριο ο Alpha Κύπρου, ο Μεταξάς έθεσε εαυτόν στη διάθεση ενδελεχούς μελέτης βάσει της οποίας θα καταστεί δυνατόν να δοθούν απαντήσεις για τις πράξεις του. Πιο συγκεκριμένα είπε ότι:

«Έχω διαπράξει απεχθή εγκλήματα, για τα οποία αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη και αποδέχομαι τις συνέπειες. Αυτά που μπορώ να κάνω, πρώτον είναι να βοηθήσω στη διαλεύκανση των υποθέσεων, παρέχοντας ότι πληροφορίες μου ζητηθούν και παραδεχόμενος ενοχή, να μη ζημιώσω και άλλο την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω μιας χρονοβόρας διαδικασίας. Δεύτερον, να εκφράσω μεταμέλεια και να απολογηθώ, πρώτα προς τις ψυχές των θυμάτων μου, τους συγγενείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα για τον άδικο πόνο που προκάλεσα και να ελπίζω ότι η απονομή της δικαιοσύνης θα αποτελέσει ένα ελάχιστο βάλσαμο.Έπειτα, προς τα παιδιά μου, τους γονείς μου και την υπόλοιπη οικογένεια μου για την στεναχώρια που περνούν και θα περάσουν, χωρίς κανείς τους να έχει φταίξει ποτέ σε τίποτα.Τέλος, προς την κυπριακή κοινωνία, η οποία είμαι βέβαιος ότι διερωτάται γιατί και πώς ένας άνθρωπος, μέλος της, έφτασε σε αυτό το σημείο. Το ίδιο ερώτημα βασανίζει και εμένα, όμως δεν έχω βρει ακόμη την απάντηση.Γνωρίζω, ότι αυτή βρίσκεται κάπου μέσα στο μυαλό μου, κομμάτια της τα αναγνωρίζω μέσα από οδυνηρές αναμνήσεις, τις οποίες προσπαθούσα εδώ και δεκαετίες μάταια να ξεχάσω. Δεν έχω καταφέρει ακόμη μόνος μου να βρω μια ξεκάθαρη απάντηση. Οπότε, το τελευταίο που μπορώ να κάνω, είναι να ζητήσω και να θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση μιας ενδελεχούς μελέτης, έτσι ώστε με τη βοήθεια επιστημόνων, να βρω το γιατί, αλλά σημαντικότερα, να βοηθήσω στην εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία θα βοηθήσουν την κοινωνία μας να προλάβει τέτοιες τραγωδίες.»/ibna