Συνέντευξη/IBNA Θεοδόση Πελεγρίνη υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ

Συνέντευξη/IBNA Θεοδόση Πελεγρίνη υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ

Ο καθηγητής Φιλοσοφίας, τέως Υφυπουργός Παιδείας και πρώην Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόσης Πελεγρίνης υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία μιλάει αποκλειστικά στο IBNA για το διακύβευμα των Ευρωεκλογών, την άνοδο της ακροδεξιάς, την Ευρώπη των διαφορετικών πολιτισμών και το μέλλον της μέσα από την συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων.

Κύριε καθηγητά, ποιο είναι το διακύβευμα των ευρωεκλογών; Η ακροδεξιά είναι το φόβητρο για την Ευρώπη;

Το διακύβευμα των ευρωεκλογών, όπως είπατε, είναι δύο δρόμοι: ή ο δρόμος της προόδου ή ο δρόμος της συντήρησης / οπισθοδρόμησης.

Όταν λέω δρόμος της προόδου εννοώ μια κοινωνία η οποία θα έχει κοινωνική συνοχή, θα ανέχεται το διαφορετικό, θα αποστρέφεται την λιτότητα, θα επιδιώκει την ευημερία των πολλών και όχι των λίγων. Και από την άλλη μεριά υπάρχει ο δρόμος της οπισθοδρόμησης και της συντήρησης, όπως είπα, της κοινωνίας η οποία μένει κατεστημένη στα παλιά, με αποκορύφωμα την ακροδεξιά.

Πάντοτε οι ευρωεκλογές είναι κρίσιμες, αλλά αυτές οι ευρωεκλογές είναι πιο κρίσιμες από τις ευρωεκλογές του 2014. Γιατί το 2014 η ακροδεξιά περιοριζόταν κατ’ ουσία στην Γαλλία, ενώ σήμερα έχει απλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Το θέμα είναι πως την αντιμετωπίζεις την ακροδεξιά. Ασφαλώς και δεν πρέπει να χρησιμοποιήσεις τα όπλα που μεταχειρίζεται εκείνη. Την βία και την αναλγησία. Γιατί αυτό οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο. Η λογική «σου κάνω αυτό, μου κάνεις το ίδιο» ή «μου κάνεις αυτό, σου κάνω το ίδιο», οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο με τελικό θύμα τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις την ακροδεξιά και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική είναι να γίνουμε πιο πολλοί αυτοί που πιστεύουμε στο δρόμο της προόδου. Αυτό σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός και κάθε ευρωπαϊκός λαός πρέπει να ψηφίσει πρόσωπα τα οποία στρέφονται προς το όραμα της Ευρώπης. Και το όραμα της Ευρώπης βασίζεται σε δύο μεγάλους αξιακούς πυλώνες. Από την μια μεριά η δημοκρατία και ο διάλογος και από την άλλη η αλληλεγγύη και η μέριμνα για τον ασθενέστερο.

Ο καταγγελτικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΕ καθ’ όλη την περίοδο της κρίσης, μετά το 2015 που ανέλαβε και την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της Αριστεράς, είναι για τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει μία ελίτ στην ΕΕ. Όμως, χθες είχαμε την αποκάλυψη της παρέμβασης της Ρωσίας όσον αφορά τις εκλογές στην Αυστρία, μιας Ευρωπαϊκής χώρας. Θεωρείτε ότι μπορεί να υπάρξει παρέμβαση από εξωγενείς παράγοντες στην πορεία της ΕΕ;

Κοιτάξτε, πάντοτε, επειδή η Ευρώπη σήμερα είναι μια υπαρκτή δύναμη – θυμίζω ότι για πρώτη φορά η Ευρώπη μπόρεσε να ενωθεί με φιλικά και συναινετικά μέσα και να αριθμεί τώρα κοντά 70 χρόνια – υπάρχουν και οι εξωγενείς παράγοντες. Ούτε τις ΗΠΑ τις ευχαριστεί η πρόοδος της Ευρώπης, ούτε τη Ρωσία, ούτε την Κίνα. Συνεπώς πρέπει η Ευρώπη να πορευτεί με τις δικές της δυνάμεις, να αντιπαρατεθεί σε αυτές. Και ναι μεν μπορεί να μην έχει τους φυσικούς πόρους, τον πλούτο που έχουν άλλες περιοχές, αλλά αυτό  που την κάνει κραταιά είναι ο πολιτισμός της. Ένας πολιτισμός πολυποίκιλος.

Λέμε Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη δεν είναι μία. Είναι πολλά κράτη με διαφορετικούς πολιτισμούς και αυτοί οι πολιτισμοί πρέπει να διατηρηθούνε. Αυτό είναι το θαύμα της Ευρώπης, ότι μπόρεσε διαφορετικά κράτη να τα υπαγάγει σε ένα ενιαίο συνασπισμό όπου υπάρχουν κανόνες που ισχύουν για όλους.

Το 2014 ο Αλέξης Τσίπρας ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές για πρόεδρος των Επιτρόπων. Εφέτος επέλεξε να μην συμμετάσχει σε αυτή τη διαδικασία, όμως δεν έχει ξεκαθαρίσει και ποια θα είναι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για την προεδρία της ΕΕ.

Θα πρέπει να σας πω ότι έχει συγκροτηθεί εδώ και τρία χρόνια μέσα στο ευρωκοινοβούλιο μια ομάδα η οποία θα έλεγα, τηρουμένων των αναλογιών, είναι αντίστοιχη προς την προοδευτική συμμαχία που ήδη εγκαινιάστηκε τους τελευταίους μήνες εδώ στην χώρα μας.

Συνεπώς, θα πρέπει από κοινού αυτές οι δυνάμεις, οι πράσινοι, οι σοσιαλδημοκράτες, οι σοσιαλιστές, οι αριστεροί, να βρουν το πρόσωπο εκείνο που θα ηγηθεί και θα αντιπαρατεθεί στον Βέμπερ. Διότι, ο άνθρωπος αυτός είναι εκείνος ο οποίος υποστήριξε την έξοδο της χώρας μας από την Ευρώπη, όταν βρισκόμασταν στην δύσκολη θέση του 2015, είναι αυτός που υποστηρίζει την Ευρώπη των κλειστών συνόρων, είναι αυτός που υποστηρίζει να διατίθενται λιγότερα χρήματα για την περιφέρεια και συνεπώς για την χώρα μας και, το κυριότερο, είναι αυτός ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αν εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν, θα παλέψει με κάθε τρόπο να μη μπει η Τουρκία μέσα στην ΕΕ.

Η Τουρκία είναι η διαρκής μας απειλή, είναι η μόνη απειλή μας ύστερα από την διευθέτηση των πραγμάτων των βόρειων συνόρων μας και ο μόνος τρόπος να γίνει ακίνδυνη η Τουρκία είναι να μπει στην ΕΕ. Αυτή την πολιτική την οποία εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις της Ελλάδος από την μεταπολίτευση και μετά, έρχεται να την ανατρέψει αυτός ο άνθρωπος./ibna