Γνώμη/Κανένας πανικός και καμία ολιγωρία!

Γνώμη/Κανένας πανικός και καμία ολιγωρία!

του Ditmir Bushati

Η απόφαση του ολλανδικού κοινοβουλίου να ξεκινήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την επαναφορά του καθεστώτος της βίζας για τους Αλβανούς πολίτες είναι άσχημα νέα για όλους μας. Οι διαδικασίες σε περίπτωση που η Ολλανδία αποφασίσει να προχωρήσει με το αίτημα, είναι σαφείς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα απαντήσει στο αίτημα (υποτιθέμενο αίτημα) που υπέβαλε η Ολλανδία σχετικά με τα κριτήρια που έχει υλοποιήσει η Αλβανία. Εν τω μεταξύ, κάθε απόφαση που θα ληφθεί θα πρέπει να ψηφιστεί επιμέρους από τις χώρες.

Πέρυσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε ότι η Αλβανία υλοποίησε τα κριτήρια και καμία από τις χώρες-μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ολλανδίας, δεν είχε αντιρρήσεις σχετικά με αυτό. Τι άλλαξε μέσα σε λίγους μήνες; Γιατί υπάρχει μια τέτοια κίνηση τώρα που η Αλβανία αναμένεται να ξεκινήσει ενταξιακές συνομιλίες με την ΕΕ;

Είναι σχεδόν απίθανο μια τέτοια πρωτοβουλία να έχει πρακτικά κάποια επίπτωση.  Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει περιθώριο για πανικό. Αν και η Αλβανία αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις στη μάχη κατά του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς, η χώρα έχει εκπληρώσει όλα τα κριτήρια που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  Παρ’ όλα αυτά, εδώ δεν υπάρχει περιθώριο ολιγωρίας. Αντίθετα, πρέπει να διατηρήσουμε την ακεραιότητα του δημόσιου διαλόγου γύρω από αυτό το ζήτημα. Είναι δικαίωμά μας να περιφρονούμε κάθε αρνητικό στερεότυπο που επιχειρεί να μας περιγράψει ως ανθρώπους και ως κοινωνία που δημιουργεί μόνο εγκληματικότητα και παράνομη μετανάστευση. Θα κάνουμε όμως λάθος αν σκιαγραφήσουμε την Ολλανδία, μια χώρα που συνεισφέρει σημαντικά στην ΕΕ και υποστηρίζει τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Αλβανίας, ως ένα κράτος που συμπεριφέρεται με ρατσιστικό τρόπο απέναντί μας;  Παρόλα αυτά, θα ήμασταν αφελής εάν αγνοούσαμε το μήνυμα που στέλνει η απόφαση που έλαβε το ολλανδικό κοινοβούλιο;

Πρέπει να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο με την επίτευξη απτών αποτελεσμάτων στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς, με την επέκταση της διεθνούς συνεργασίας με εξειδικευμένους οργανισμούς, με τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί είμαστε εμείς που χτυπάμε την πόρτα της ΕΕ και όχι το αντίθετο.

Η απόφαση που ελήφθη από το ολλανδικό κοινοβούλιο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει.  Πέρυσι, το ολλανδικό κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο καλούσε την κυβέρνησή του να μπλοκάρει τις ενταξιακές συνομιλίες με την Αλβανία. Είναι γνωστό ότι η Γαλλία και η Ολλανδία ήταν οι λόγοι για τους οποίους η Αλβανία και η Βόρεια Μακεδονία δεν κατάφεραν να ξεκινήσουν ενταξιακές συνομιλίες με την ΕΕ.  Αυτό οδήγησε στην απόφαση να ξεκινήσουν ενταξιακές συνομιλίες μετά τον Ιούνιο του 2019.

Το ιστορικό της ολλανδικής θέσης σχετικά με ζητήματα που επηρεάζουν τις ευρωπαϊκές πολιτικές και τα στάνταρ που έχουν σχέση με τη διαδικασία διεύρυνσης δεν ξεκινούν και δεν τελειώνουν με την Αλβανία.  Εάν εξετάσουμε αυτό το ιστορικό, θα εξηγήσουμε τo ανεξήγητο και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή πορεία μας.

Το 2016, η Ολλανδία ήταν η μόνη χώρα-μέλος της ΕΕ που διεξήγαγε δημοψήφισμα σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και της Ουκρανίας, παρά το γεγονός ότι επικρίθηκε για έλλειψη στρατηγικού οράματος, δεδομένης της κατάστασης που αντιμετωπίζει η Ουκρανία μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και την επείγουσα ανάγκη για την ΕΕ να τοποθετηθεί ως αξιόπιστος παράγοντας σε σχέση με τη φιλοδοξία της Ουκρανίας να έρθει πιο κοντά στην ΕΕ.  Ως αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος, η συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και της Ουκρανίας περιλαμβάνει επίσης πρόσθετες εγγυήσεις που δεν επιτρέπουν την ερμηνεία της συμφωνίας ως συμφωνίας που ανοίγει την πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Ουκρανίας.

Η Ολλανδία είναι επίσης μεταξύ εκείνων των χωρών που αντιτάχθηκαν με τη διεύρυνση του χώρου Σένγκεν με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, παρά την εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι αυτές οι δύο χώρες είχαν εκπληρώσει τα απαραίτητα κριτήρια.  Γνωρίζουμε επίσης τις αντιρρήσεις της Ολλανδίας για την ένταξη της Κροατίας και της Σερβίας στην ΕΕ λόγω της άρνησής τους να συνεργαστούν με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη, η Ολλανδία ήταν πολύ αυστηρή έναντι των χωρών της Νότιας Ευρώπης, αντικατοπτρίζοντας τις αρχές και τη φιλοσοφία μιας χώρας που συνεισφέρει σημαντικά στον οικονομικό μηχανισμό της ΕΕ και μια χώρα που είναι προσεκτική με κάθε πένα που δαπανά. Η Ολλανδία είναι ένας μεγάλος επικριτής της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις τους στο κράτος δικαίου.

Σε αντίθεση με τη στάση της όσον αφορά την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, η Ολλανδία βλέπει τα Δυτικά Βαλκάνια ως φυσικό τμήμα της ΕΕ, χωρίς να κάνει παραχωρήσεις όσον αφορά τους όρους που πρέπει να εκπληρώσουν οι χώρες αυτές.

Ακόμη και το 2013, παρά την υιοθέτηση των τριών διάσημων νόμων, την ομαλή μεταφορά της εξουσίας και τη σαφή σύσταση που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να χορηγήσει στη χώρα μας το καθεστώς υποψήφιας χώρας, η Ολλανδία ήταν μεταξύ εκείνων των χωρών που ζήτησαν πιο πειστικές αποδείξεις.

Ενώ απομένουν μόνο λίγες εβδομάδες μέχρι να αποφασίσουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ για το ζήτημα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, η παραπάνω ιστορία μας λέει ότι πρέπει να επιδείξουμε πολιτική και κοινωνική συνοχή και μια νέα εστίαση στις μεταρρυθμίσεις.  Ωστόσο, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να υπονομευθούν ιστορικά επιτεύγματα.  Αυτή θα είναι η απαραίτητη προφύλαξη που θα καθορίσει την πορεία της Αλβανίας την επόμενη δεκαετία./ibna