Άρθρο Γνώμης/Ένα συνέδριο συνέχειας

Άρθρο Γνώμης/Ένα συνέδριο συνέχειας

Το άρθρο αυτό έχει συνταχθεί για την εφημερίδα Albanian Free Press και www.albanianfreepress.al

Από το Roland Qafocu

Ο τρόπος με τον οποίο οργανώθηκε το συνέδριο του Σοσιαλιστικού Κόμματος θα μπορούσε εύκολα να το καταστήσει συνέδριο συνέχειας. Αυτό το συνέδριο έδειξε πραγματικά ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει καταφέρει να απογοητεύσει πολλούς ανθρώπους. Αυτή η αίσθηση συνέχειας απέχει πολύ από τις προσδοκίες που είχαν οι άνθρωποι το 2013. Δείχνει πώς ο Edi Rama περιβάλλεται από υπηρέτες, οι οποίοι έχουν απομακρύνει το Σοσιαλιστικό Κόμμα από την πραγματικότητα. Αυτό ήταν ένα συνέδριο συνέχειας ακόμη και για τον τρόπο με τον οποίο ο Rama εξακολουθεί να παραμένει στην εξουσία με το είδος της κρίσης που διέρχεται η χώρα.

Παραπάνω από ένα στοίχημα για έναν επιπλέον δήμο, ο Edi Rama θα έπρεπε να έχει υποσχεθεί σε όλους τους σοσιαλιστές και σε όλους τους Αλβανούς ότι θα διοργανώσει εκλογές χωρίς να αγοράσει ψήφους, χωρίς χρήματα από εγκληματικές δραστηριότητες και χωρίς υποψήφιους που έχουν προβλήματα με το δικαστικό σύστημα. Το σύνολο του συνεδρίου επικεντρώθηκε σε αυτό που το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε κάνει τα τελευταία έξι χρόνια συγκρίνοντάς το με το 2013. ‘Όμως, όταν κατέλαβε την εξουσία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα έκανε τη μεγάλη υπόσχεση να φέρει ολική αλλαγή στη χώρα. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην ακόλουθη δήλωση του Πρωθυπουργού Edi Rama στις 12 Σεπτεμβρίου 2013 σε ομιλία που έδωσε στο κοινοβούλιο: “Το 2013, όπως το 1992, θα σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας πολιτικής ιστορίας της Αλβανίας. Θα μείνει στη θύμηση ως η χρονιά της μεγαλύτερης στροφής δημοκρατικών γεγονότων που έχει δει ποτέ η χώρα μας. Ένα εκατομμύριο Αλβανοί ένωσαν τις δυνάμεις τους”.

Όταν διαβάζεις αυτή τη δήλωση έξι χρόνια αργότερα, σε κάνει να γελάς. Το συνέδριο δεν επιβεβαίωσε ποτέ ότι οι σοσιαλιστές είχαν αλλάξει την Αλβανία. Μετά τις γραφικές ομιλίες που εξέδωσαν οι ανώτατοι αξιωματούχοι του κόμματος, η τελική δήλωση ήταν το αποκορύφωμα του συνεδρίου αυτού.

Δηλώθηκε ότι η οικονομική ανάπτυξη στην Αλβανία ήταν πάνω από 4%, ότι η Αλβανία είχε φτάσει στο χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας της (12,3%), ότι τα έσοδα είχαν σημειώσει αύξηση 27%, ότι οι ξένες επενδύσεις ανήλθαν σε 1 δισεκατομμύριο δολάρια, ότι η αύξηση των εξαγωγών ήταν διψήφια, ότι η ανάπτυξη του τουρισμού ήταν διψήφια, ότι κατά το 2018 την Αλβανία επισκέφτηκαν 6 εκατομμύρια τουρίστες και ότι το 97% των Αλβανών είχε επωφεληθεί από φορολογικές περικοπές. Με άλλα λόγια, όλοι πρέπει να είμαστε ευτυχείς που ζούμε στη χώρα αυτή.

Αλλά οι αριθμοί που παρατέθηκαν δεν ήταν αρκετοί. Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν ειπώθηκαν. Δεν ειπώθηκε, για παράδειγμα, ότι 300 χιλιάδες Αλβανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τα τελευταία 6 χρόνια και ότι είμαστε δεύτεροι, μετά τη Συρία, στον αριθμό των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τη χώρα για να ζητήσουν άσυλο στο εξωτερικό. Δεν ειπώθηκε τίποτα για το ότι κατά την περίοδο 2014-2016 η κάνναβη ήταν αποκλειστικότητα του Σοσιαλιστικού Κόμματος και ότι τώρα η αστυνομία κατάσχει τα ναρκωτικά που αποθηκεύονταν εκείνη την εποχή, χωρίς να αναφέρει το μεγαλύτερο έγκλημα που έκανε η κυβέρνηση τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Δεν ειπώθηκε τίποτα για το γεγονός ότι είμαστε οι μεγαλύτεροι καταναλωτές κοκαΐνης κατά κεφαλήν στον κόσμο. Δεν ειπώθηκε τίποτα για το γεγονός ότι το φαγητό που τρώμε τα τελευταία 6 χρόνια δεν ήταν ποτέ τόσο επικίνδυνο. Δεν ειπώθηκε τίποτα για το γεγονός ότι δεν έχει φτάσει κανένας σοβαρός επενδυτής στη χώρα. Τίποτα δεν ειπώθηκε για το γεγονός ότι, σύμφωνα με την Transparency International, το 2018, η Αλβανία έχασε 8 θέσεις στον αγώνα κατά της διαφθοράς σε αντίθεση με ένα χρόνο πριν. Δεν ειπώθηκε τίποτα για τις υποσχέσεις που έγιναν ότι κάθε υπουργός που φέρεται ότι υπέπεσε σε δωροδοκία θα καθαιρείται.

Μετά από έξι χρόνια στην εξουσία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν καυχιέται πλέον για τον τρόπο με τον οποίο κάνει πολιτική, σε αντίθεση με τις υποσχέσεις που είχε κάνει όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Η χώρα διέρχεται μια βαθιά πολιτική κρίση, ενώ αυτό το συνέδριο έδωσε την εντύπωση ότι η ζωή συνεχίζεται ήρεμα. Δεν έγιναν σοβαρές προσπάθειες σε αυτό το συνέδριο για την επίλυση της κρίσης. Αντίθετα, η αντιπολίτευση αγνοήθηκε και δηλώθηκε ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε κάνει και χωρίς αυτή. Η Αλβανία έχει αντικαταστήσει δύο παλιούς ηγέτες όπως ο Fatos Nano και Sali Berisha με δύο ηγέτες όπως ο Edi Rama και Lulzim Basha που μαλώνουν συνεχώς.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα περνάει έναν πόλεμο φυλών, ενώ το επίπεδο δημοκρατίας στο κόμμα έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα.

Το μόνο πράγμα που έκανε το Σοσιαλιστικό Κόμμα πιο ενθουσιώδες ήταν ο Erion Veliaj και η δουλειά του ως δήμαρχος των Τιράνων. Ο Veliaj και οι υποστηρικτές του μπορούν να θεωρηθούν ως ένα κόμμα μέσα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ο Edi Rama το ξέρει αυτό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπήρχαν αβεβαιότητες ως προς το αν ο Veliaj θα ήταν υποψήφιος για δεύτερη θητεία ή όχι. Η στήριξη που δόθηκε στον Veliaj κατάφερε να ηρεμήσει ορισμένους σοσιαλιστές, ωστόσο, έχει αφήσει μια πικρή γεύση για την αίσθηση του ανταγωνισμού που υπάρχει μέσα σε αυτό το κόμμα. Σήμερα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν εκπροσωπείται από σοσιαλιστές. Μέρος των υπουργών ήταν καν μέρος των δομών.

Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αρκετές ομιλίες που δόθηκαν ήταν ειλικρινείς. Σε πολλά από αυτές, ακούσαμε ότι αυτό είναι το συνέδριο των σοσιαλιστών. Αυτό ήταν ένα συνέδριο συνέχειας και τίποτα περισσότερο./ΙΒΝΑ

Σημείωση: Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι του συγγραφέα και δεν αντανακλούν απαραιτήτως την συντακτική πολιτική του IBNA