Στη Ρώμη χτυπά η καρδιά του Ευρωπαϊκού Νότου

Στη Ρώμη χτυπά η καρδιά του Ευρωπαϊκού Νότου

Στις 10 Ιανουαρίου στη Ρώμη, συνέρχεται η 4η Σύνοδος των ηγετών κρατών και κυβερνήσεων των Μεσογειακών κρατών μελών της ΕΕ. Οι ηγέτες από την Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρο και Μάλτα θα φιλοξενηθούν από τον Ιταλό Πρωθυπουργό Paolo Gentiloni, στην επιβλητική Villa Madama, μια εξέχουσα αγροτική βίλα που κτίστηκε κατά την περίοδο της Αναγέννησης (1518-1525).

Η 4η Σύνοδος που ήταν να λάβει χώρα στην Κύπρο, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, αναβλήθηκε δυο φορές από την αρχική ημερομηνία της 10ηςν Οκτωβρίου, λόγω των προβλημάτων που είχε ο Ισπανός Πρωθυπουργός Mariano Rajoy με την Καταλονία. Πληροφορίες του ΙΒΝΑ, από γαλλικές διπλωματικές πηγές, σημειώνουν, ότι δεν ήταν τόσο ένθερμος υποστηρικτής της πρωτοβουλίας αυτής ο Γάλλος Πρόεδρος Emmanuel Macron, θεωρώντας ότι μπορεί να λειτουργούσε διχαστικά στους κόλπους της ΕΕ, αλλά και ανασταλτικά στον γαλλογερμανικό άξονα.

Προς επίρρωση της πρωτογενούς απόφασης του Γάλλου Προέδρου να μην συμμετάσχει ενεργά στην Σύνοδο, είναι το γεγονός ότι στις 10 Οκτωβρίου 2017 στην Κύπρο, θα τον εκπροσωπούσε ο Γάλλος ΥΠΕΞ, καθώς είχε προγραμματίσει για την ίδια ημερομηνία επίσημο ταξίδι στο εξωτερικό.

Τελικά ίσως λόγω των εξελίξεων στην Γερμανία και την πολιτική αβεβαιότητα που προκαλεί η αστοχία συγκρότησης κυβερνητικού σχηματισμού στο Βερολίνο, αλλά ενδεχομένως και η καλύτερη κατανόηση της αξίας της Συνόδου του Νότου για το όραμα του για την Ευρώπη, άλλαξε και τον σχεδιασμό του και θα συμμετάσχει τελικά στη Σύνοδο, αναδεικνύοντας την ως όχημα για τις αλλαγές που οραματίζεται.

Η Σύνοδος των Ευρωμεσογειακών χωρών, αποκτά ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο από την συμμετοχή του Emmanuel Macron, αλλά και από τη χρονική συγκυρία που λαμβάνει χώρα.

Από τη μια η έκτακτη Σύνοδος κορυφής για τις δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και την «Κοινωνική Ευρώπη» σε περίπου ένα μήνα, μπορεί να γίνει το εφαλτήριο για τις χώρες του Νότου ώστε, η «κοινωνική ευρωπαϊκή ατζέντα» που προωθούν Ελλάδα, Γαλλία και Πορτογαλία πρωτίστως, να πιέσει για την αλλαγή των πολιτικών της ΕΕ ως προς τη σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία που ασκεί. Κάτι που εξυπηρετεί και τους στόχους της Ελληνικής κυβέρνησης, καθώς βρίσκεται προς την έξοδο από τα Μνημόνια.

Από την άλλη η πολιτική αβεβαιότητα στην Γερμανία, καθώς το τοπίο δεν φαίνεται να ξεκαθαρίζει γρήγορα ως προς τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, δίνει το περιθώριο στον Macron να αναπτύξει και να εδραιώσει στην ΕΕ την δική του ατζέντα. Επιπροσθέτως, δυο χώρες, η Ιταλία και η Ισπανία, οικονομικά και πολιτικά ισχυρές στην Ευρώπη, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της νέας πολιτικής της Ένωσης, βρίσκονται σε κατάσταση πολιτικής αστάθειας, όπερ σημαίνει ότι δεν δύνανται να συνδράμουν όσο θα μπορούσαν ή θα ήθελαν τόσο τον Γάλλο Πρόεδρο όσο και τις αλλαγές στην ΕΕ.

Οι λόγοι προφανείς, καθώς από τη μια η Ιταλία βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο με τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων να προκαλούν πονοκεφάλους εντός κι εκτός της χώρας, καθώς οι λαϊκιστές του Beppe Grillo φαίνεται να κερδίζουν την πρωτιά και από την άλλη η πολιτική αστάθεια στην Ισπανία με το ζήτημα της ανεξαρτησίας της Καταλονίας και την αμφισβήτηση του Mariano Rajoy και της κυβέρνησης του.

Σ αυτό το περιβάλλον του Ευρωπαϊκού Νότου, Ελλάδα και Πορτογαλία, δυο χώρες που βίωσαν σκληρά τις πολιτικές της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αναβαθμίζουν τον ρόλο τους, εκ των συγκυριών, και γίνονται πρωτεργάτες των αλλαγών στην ΕΕ, σ έναν άξονα συνεργασίας, προς επίλυση χρόνιων ζητημάτων αλλά ειδικών συνθηκών θεμάτων, όπως το προσφυγικό.

Η Σύνοδος των ηγετών κρατών και κυβερνήσεων των Μεσογειακών χωρών μελών της ΕΕ στη Ρώμη, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για το μέλλον της Ευρώπης τόσο σε εσωτερικό επίπεδο, κοινωνική ατζέντα, οικονομία, ανάπτυξη κλπ, όσο και σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, προσφυγικό, Μεσανατολικό, σχέσεις ΕΕ- Τουρκίας κ.α, θέματα που αναμένεται να συζητηθούν μεταξύ των ηγετών. /IBNA

Φωτογραφία: ΙΒΝΑ/Σπύρος Σιδέρης